Zniesienia wewnętrzne

Zniesienia wewnętrzne najprościej ujmując są projekcją długości ruchów korekcyjnych. Stosuje się je do wyznaczania prawdopodobnej długości korekt zarówno w trendzie spadkowym jak i rosnącym. Jak wiadomo w trendach bardzo często pojawiają się korekty o różnej długości. Po ich zakończeniu kurs powraca do pierwotnego trendu. Dzięki zniesieniom wewnętrznym możemy w przybliżeniu określić długość korekty i możliwy punkt zwrotny.

Jeśli jesteśmy w stanie wyodrębnić na wykresie pojedynczy impuls wzrostowy bądź spadkowy, a dodatkowo widać wyraźnie, że rozpoczęła się korekta, wtedy bazując na długości impulsu możemy wyznaczyć prawdopodobne poziomy zakończenia korekty.

Poniżej znajdują wszystkie wartości poziomów zniesień wewnętrznych:

0.146, 0.186, 0.236, 0.300, 0.382, 0.447, 0.486, 0.500, 0.564, 0.618, 0.685, 0.786, 0.886, 1.000

Wśród nich znajdują się również te, w których najczęściej dochodzi do zakończenia korekty: 0,382, 0.500, 0.618.

Na poniższych rysunkach przedstawiono przykłady wyznaczenia poziomów zwrotnych w trendzie wzrostowym jak i spadkowym.
Zniesienie wewnętrzne.



Na rysunku powyżej widać wzrostową falę AB, po której doszło do korekty. Korekta zatrzymała się w punkcie C na poziomie 50% zniesienia wewnętrznego poprzedniego impulsu. Punkt C stanowi punkt zwrotny, po którym nastąpił powrót do pierwotnego trendu.
Zniesienie wewnętrzne.

Powyżej znajduje się przykład projekcji długości korekty w trendzie spadkowym. Tym razem punkt zwrotny C znajduje się na poziomie 38.2% wewnętrznego zniesienia poprzedniego impulsu spadkowego (odcinek AB) a następnie rynek powrócił do głównego trendu.

Oczywiście nie jest tak, że za każdym razem korekta musi zakończyć się na którymś z przedstawionych poziomów. Istnieje jednak wiele przykładów na to,że na rynku bardzo często tak się właśnie dzieje.