Zygzaki

Zygzak jest najbardziej znaną i najczęściej występującą formacją korygującą.  Można zatem powiedzieć, że jest to klasyczna korekta ABC. Jest to trójfalowa formacja, która powstaje w przeciwnym kierunku do kierunku trendu wyższego rzędu.

W trendzie wzrostowym korekta jest formacją spadkową, w  której wierzchołek fali B znajduje się wyraźnie powyżej dołka utworzonego przez koniec fali A. Natomiast koniec fali C zwykle znajduje się wyraźnie poniżej końca fali A. Występują jednak przypadki, w których fala C kończy się nieznacznie poniżej fali A.

Zygzak w czasie hossy.

Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku trendu spadkowego, gdzie fale korygujące są formacją wzrostową.

Zygzak w czasie bessy

W pojedynczym zygzaku fala A dzieli się na 5 fal niższego rzędu, falę B tworzą 3 podfale, a fala C również składa się 5 fal. Jest to struktura 5-3-5.

W szczególnych przypadkach zygzaki występują dwukrotnie lub nawet trzykrotnie. Do takiej sytuacji dochodzi najczęściej wtedy, gdy pojedynczy zygzak jest relatywnie bardzo krótki w porównaniu do poprzedzającej go fali impulsu. Poszczególne zygzaki ABC dzieli wtedy kolejna trójfalowa formacja biegnąca zgodnie z kierunkiem trendu głównego, a w przeciwnym do kierunku ruchu korekty.

Podwójny zygzak

Elliott wprowadził oznaczenie podwójnych i potrójnych zygzaków jako A-B-C-X-A-B-C (-X-A-B-C), gdzie fala X składa się z 3 fal niższego rzędu w stosunku do fal ABC i o dwa stopnie niższe od fal całej korekty, którą można oznaczyć jako W-X-Y, gdzie fale W oraz Y to zygzaki ABC, a fala X składa się z wspomnianych już podfal abc. W przypadku potrójnego zygzaka będzie to W-X-Y-X-Z, gdzie fala X również składa się z zygzaka ABC.

Zobacz również: