Zniesienia zewnętrzne

Przy zniesieniach zewnętrznych odcinkiem bazowym, na którego podstawie dokonujemy pomiarów jest korekta. Różnica pomiędzy zniesieniami wewnętrznymi a zewnętrznymi jest taka, że w przypadku drugiej grupy prognozujemy długość i punkt zwrotny impulsów zarówno wzrostowych jak i spadkowych w porównaniu do długości poprzedzającej je korekty.

Wartości współczynników wykorzystywanych w projekcjach poziomów zniesień zewnętrznych znajdują się powyżej wartości 1.000. Najważniejsze współczynniki dla zniesień zewnętrznych znajdują się poniżej:

113.0, 127.2, 141.4, 150.0, 161.8, 200.0, 223.6, 261.8, 2,828

Najczęściej dochodzi do zatrzymania impulsu na poziomach: 127.2, 141.4, 161.8.
Na poniższych rysunkach przedstawiono przykłady odpowiedniego pomiaru zniesień zewnętrznych.

Zniesienia zewnętrzne.
Powyżej znajduję się przykład projekcji długości impulsu wzrostowego. Odcinek AB na wykresie to impuls wzrostowy głównego trendu. Po nim doszło do korekty zakończonej w punkcie C. Długość odcinka BC czyli korekty, jest w tym przypadku długością bazową do określenia prawdopodobnej długości następnego impulsu wzrostowego. Jak wynika z rysunku punkt zwrotny D znajduje się na poziomie 161,8% zniesienia zewnętrznego korekty BC.

Zniesienie zewnętrzne w trendzie spadkowym.
W przypadku trendu spadkowego pomiar przeprowadzamy analogicznie. Powyżej przedstawiono korektę BC w trendzie spadkowym, której długość stanowi podstawę do projekcji długości następującego po niej impulsu spadkowego. W punkcie D doszło do zakończenie spadków. Tym razem punkt zwrotny znajduje się na poziomie 127,2% zniesienia zewnętrznego korekty BC.

Podobnie jak jest to w przypadku zniesień wewnętrznych, przedstawionych w poprzednim dziale, zniesienia zewnętrzne również nie dają stuprocentowej pewności, że na którymś z wyznaczonych poziomów dojdzie do odwrócenia. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że dzieje się tak bardzo często, dlatego posługiwanie się tym narzędziem daje znakomite efekty w inwestycjach jak i analizach.