Strategia inwestycyjna Warrena Buffetta – inwestora wszechczasów

Warren BuffettHistoria amerykańskiego rynku kapitałowego została napisana przez wielu wspaniałych inwestorów, zarówno przez wielkich zwycięzców, jak również przez wielkich przegranych. Ci pierwsi stanowią wzór do naśladowania przez kolejne rzesze młodych inwestorów, o tych drugich prawie nikt już nie pamięta.

Wśród tych pierwszych wyróżnia się niemal pomnikowa postać skromnego człowieka, sędziwego już prezesa i współwłaściciela wehikułu inwestycyjnego Berkshire Hathaway, znanego powszechnie jako „wyrocznia z Omaha”.

W sporządzonym po raz ósmy przez amerykański „Forbes” rankingu 2000 największych giełdowych przedsiębiorstw na świecie Berkshire Hathaway zajęło ósme miejsce, z wartością rynkową 211 mld USD, czyli prawie dokładnie tyle samo ile wynosiła w maju br. kapitalizacja polskiej giełdy. Na „Liście Najbogatszych Forbesa 2010” 79 – letni Warren Buffett zajmuje trzecie miejsce z majątkiem o wartości 47 mld USD. Ale W. Buffett to nie tylko inwestor, ale przede wszystkim człowiek, o wielkiej życzliwości dla innych, który wiedzie skromne życie, a swoją fortunę zamierza przeznaczyć prawie w całości na cele charytatywne. Pewne jest także to, że Buffett swojej fortuny dorobił się dzięki osobistemu talentowi do inwestowania. Jednak obok talentu, źródłem jego sukcesów jest własna filozofia inwestowania, która wyrosła na gruncie koncepcji czterech wielkich myślicieli: Benjamina Grahama, Philipa Fishera, Johna Burra Williama i Charlesa Mungera.

B. Graham stworzył podstawy inwestowania w wartość, filozofii inwestowania opartej o wszechstronną analizę, która umożliwia kupno akcji znacząco poniżej ich wartości, co zapewnia bezpieczeństwo zainwestowanego kapitału oraz satysfakcjonujący zwrot. Graham podczas wyceniania akcji nie zastanawiał się nad specyfiką działalności spółek, ani nie oceniał umiejętności zarządzających. Korzystał jedynie ze sprawozdań finansowych oraz raportów publikowanych przez spółki.

Odmienną filozofię inwestowania prezentował P. Fisher, który uważał, że nadzwyczajne zyski można osiągnąć poprzez inwestowanie w firmy o ponadprzeciętnym potencjale i prowadzonych przez najbardziej uzdolnionych menedżerów. Zatem według Fishera kluczem do sukcesu firm jest sprawność operacyjna i jakość zarządzania. Jednak jego zdaniem do oceny firmy nie wystarczą sprawozdania finansowe, a najważniejszą rzeczą jest zdobycie informacji o spółce od ludzi, którzy najlepiej ją znają, czyli pracowników, konsultantów, klientów czy dostawców.

John Burr William napisał książkę pod tytułem „Teoria wartości inwestycyjnej”, w której wyłożył metodologię, znaną dziś jako model zdyskontowanych dywidend albo analiza zdyskontowanych przepływów pieniężnych, która wywarła wielki wpływ na sposób szacowania wartości firm, z której korzysta także Buffett przy określaniu wartości wewnętrznej firmy.

Charles Munger to wspólnik i przyjaciel Buffeta, który jest zwolennikiem kupowania i trzymania bardzo dobrych spółek, nawet jeśli nie są tanie.

Z tych zdawałoby się różnych koncepcji inwestowania Buffett zbudował własną filozofię inwestowania opartą na kilku podstawowych, ogólnych zasadach:

– myśl o akcjach jak o firmach i kupuj je tak jakbyś kupował całe firmy,

– skonstruuj model skoncentrowany i rzadko zmieniaj jego skład,

– inwestuj tylko w firmy, których działalność rozumiesz i które potrafisz analizować,

– kupuj akcje za mniej, niż są warte: żądaj marży bezpieczeństwa, czyli nadwyżki wartości ponad cenę zakupu.


Precyzując powyższe ogólne zasady Robert G. Hagstrom sprowadził filozofię selekcji spółek przez W.Buffetta do 12 kryteriów:

I. Kryteria biznesowe.

1. Czy działalność firmy jest prosta i zrozumiała?
2. Czy firma ma długa historię miarodajnych wyników operacyjnych?
3. Czy firma ma dobre perspektywy długookresowe?

II. Kryteria zarządcze.

4. Czy kierownictwo firmy jest rozsądne?
5. Czy kierownictwo firmy uczciwie podchodzi do akcjonariuszy?
6. Czy kierownictwo firmy opiera się owczemu pędowi instytucji?

III. Kryteria finansowe.

7. Jaki jest zwrot z kapitału własnego?
8. Jakie są „dochody właściciela” firmy?
9. Jakie są marże zysku?
10. Czy każdy dolar zysku zatrzymanego generuje co najmniej jednego dolara wartości rynkowej?

IV. Kryteria wartości.

11. Jaka jest wartość firmy?
12. Czy firmę można kupić ze znacznym dyskontem w stosunku do tej wartości.

Nie wszystkie kupowane przez Buffetta spółki spełniają wszystkie przedstawione kryteria, co oznacza, że traktuje je raczej jak znaki drogowe, wyznaczające kierunki inwestowania, niż sztywne reguły. Jednocześnie starannie dobierając spółki do portfela Buffett jest zwolennikiem inwestowania skoncentrowanego, gdy w portfelu znajduje się nie więcej niż kilkanaście spółek.Uważa bowiem, że koncentracja na kilku wybranych firmach pozwala je bliżej analizować i lepiej rozumieć ich wewnętrzna wartość, a im większa wiedza o spółce, tym mniejsze ryzyko. Natomiast jeśli ktoś nie wie jak wyceniać firmy, to powinien kupić akcje wszystkich firm, co oznacza w praktyce kupno indeksu. Inwestowanie skoncentrowane wymaga jeszcze od inwestora kilku innych cech dla osiągnięcia sukcesu. Wśród nich nie pojawia się inteligencja, ale cechy określające temperament: spokój, cierpliwość i racjonalność.

W symulacji przedstawionej przez Amerykańskie Stowarzyszenie Inwestorów Indywidualnych strategia Buffeta oparta na 12 kryteriach opracowanych, według najlepszej wiedzy przez Hagstroma, pozwoliła na ulokowanie się w środku stawki analizowanych strategii, ze średnią składaną roczną stopą zwrotu w wysokości 14,8 %. Jednak w tym wypadku nie ma potrzeby korzystać z symulacji. Aby ocenić efekty strategii inwestycyjnej Buffeta wystarczy zajrzeć do rocznego raportu Berkshire Hathaway za rok 2010, z którego wynika, ze wartość księgowa spółki w latach 1965 – 2010 rosła średnio w roku o 20,2 % (po opodatkowaniu), podczas gdy w tym samym czasie zmiana indeksu S&P 500 wynosiła 9,4 % (przed opodatkowaniem). Natomiast wzrost całkowity wyniósł w latach 1965 – 2010 odpowiednio 490 409 % dla Berkshire i 6 262 % dla indeksu S&P 500. Cóż można więcej dodać!

Credo filozofii inwestowania w wartość sam Buffett przedstawił w sposób następujący:

„Inwestowanie nie jest skomplikowane. Musisz znać księgowość, język biznesu. Powinieneś przeczytać książkę „Inteligentny inwestor”. Potrzebujesz właściwego nastawienia psychicznego i odpowiedniego temperamentu. Dobrze, jeśli będziesz obracać się w swoim kręgu kompetencji i zainteresujesz się sytuacją firm. Czytaj Benjamina Grahama, Phila Fishera, raporty roczne i raporty bieżące, ale nie wstawiaj do równania niczego, czego nie rozumiesz.”
Warren Buffett, 1993

Więcej na temat przedstawionej strategii w książkach:

Robert G. Hagstrom: „Na sposób Warrena Buffetta”
Glen Arnold: Inwestowanie w wartość. Jak zostać skutecznym inwestorem


Zobacz także:

Powiązane wpisy:

  1. Strategia inwestycyjna Benjamina Grahama Za prekursora strategii inwestowania w wartość uważa się Benjamina Grahama, który swój system stworzył kilkadziesiąt...
  2. Strategia inwestycyjna: Zasada nr 1 Phil Town, przewodnik spływów rzecznych w Wielkim Kanionie, został inwestorem przez przypadek. Jeden z kursantów,...
  3. Strategia inwestycyjna Williama O’Neila
    – CAN SLIM
    Jedną z najbardziej znanych i jednocześnie skutecznych metod inwestowania we wzrost jest system CAN SLIM...
  4. Strategia inwestycyjna Josepha D. Piotroskiego Joseph Piotroski, profesor Uniwersytetu w Chicago, w wyniku badań na spółkami o niskim poziomie wskaźnika...
  5. Strategie inwestycyjne oparte na analizie fundamentalnej Każdy inwestor, jeżeli chce osiągnąć sukces na giełdzie, powinien znaleźć i konsekwentnie stosować własną strategię...
Ten wpis został opublikowany w kategorii Start, Strategie Inwestycyjne. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *