Strategie inwestycyjne oparte na analizie fundamentalnej

Strategie inwestycyjneKażdy inwestor, jeżeli chce osiągnąć sukces na giełdzie, powinien znaleźć i konsekwentnie stosować własną strategię inwestycyjną. Jednym z elementów tej strategii jest sposób doboru akcji spółek do portfela inwestycyjnego.

Zgodnie z prezentowanym na stronie podejściem analizy fundamentalnej istota doboru spółek sprowadza się do znalezienia firm o mocnych fundamentach finansowych, prowadzonych przez godne zaufania zarządy i które może on nabyć po rozsądnej cenie. Jednak różnorodność kryteriów i wskaźników oceny fundamentów finansowych spółki, a także trudności obiektywnej wyceny wartości rynkowej spółki powodują, że wybór najlepszych spółek z punktu widzenia stopy zwrotu zainwestowanego w te spółki kapitału, nie jest sprawą prostą.

Dotyczy to także GPW, która jest stosunkowo młodym rynkiem, o relatywnie małej liczbie spółek. Stąd też mało jest literatury krajowej dotyczącej selekcji spółek notowanych na GPW, która byłaby oparta na empirycznych badaniach. Badania takie dotyczą głównie rynków dojrzałych, w tym zwłaszcza rynku USA. Wyniki symulacji dotyczących kilkudziesięciu strategii doboru spółek i ich skuteczności, na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat, zamieściło Amerykańskie Stowarzyszenie Inwestorów Indywidualnych (AAII). Analitycy Stowarzyszenia podzielili testowane strategie na trzy grupy: „Value” (wartość), „Growth” (wzrost) oraz „Growth & Value” (wzrost i wartość). Inwestowanie w ”wartość” jest jedną z najbardziej znanych strategii analizy fundamentalnej. Jej istota polega na kupnie mocno niedoszacowanych akcji (najlepiej w okresie bessy, kiedy prawie wszystkie spółki są tanie) i sprzedaży w hossie, gdy ceny sięgają szczytów. Jest to strategia raczej długoterminowa – o wieloletnim horyzoncie inwestycji.


Jako odmienną strategię analizy fundamentalnej wskazuje się inwestowanie we „wzrost”. Jej istota polega na kupowaniu spółek charakteryzujących się ponadprzeciętnym rozwojem, nawet jeżeli są relatywnie drogie. Istnieją także strategie mieszane, które korzystają z doświadczeń obu wymienionych strategii. Obecność strategii mieszanych sugeruje, że inwestowanie w wartość nie jest przeciwieństwem inwestowania we wzrost.

Inwestor analizujący atrakcyjność walorów danej spółki pod kątem inwestowania w wartość najczęściej w swoich rozważaniach uwzględnia również ich potencjał wzrostowy. Natomiast inwestor poszukujący akcji dających szansę na znaczny wzrost, nie będzie skłonny kupować po każdej cenie, lecz będzie szukał okazji, aby kupić je relatywnie tanio. Wyrazem tej tendencji jest podejście określone przez Glena Arnolda jako inwestowanie we „wzrost wartości”, na które składa się siedem kluczowych elementów:

– zrozumiały i prosty model biznesowy,

– silna i trwała pozycja rynkowa,

– uczciwe i kompetentne kierownictwo,

– dobra kondycja finansowa,

– dostępność akcji po bardzo atrakcyjnej cenie,

– niewielka dywersyfikacja,

– trzymanie akcji przez bardzo długi czas

Z przeprowadzonych przez AAII symulacji wynika, że większość z ocenianych strategii w okresie ostatnich kilkunastu lat okazało się lepszych niż benchmark w postaci indeksu S&P 500, dla którego średnia składana roczna stopa zwrotu (dla lat 1998 – 2010) wyniosła 2,4 %. Znalazły się jednak strategie, dla których analogiczna stopa zwrotu przekraczała 20 % rocznie, np. Graham – Enterprising Inwestor (20,9 %), Piotrowski: High F-Score (28,0%), O’Neil’s CAN SLIM (28,4%) czy MAGNET Simple (26,8%). Dwie pierwsze AAII zaliczyło do strategii wartościowych, trzecią zaliczyło do wzrostowych, a czwartą do mieszanych. To zestawienie pokazuje, że skuteczne strategie można znaleźć w każdej grupie. Jakie zatem cechy są charakterystyczne dla najskuteczniejszych strategii selekcji spółek, które pozwalają na uzyskanie ponadprzeciętnych stóp zwrotu.

Spośród kilkudziesięciu skutecznych strategii inwestycyjnych poddanych analizie przez Amerykańskie Stowarzyszenie Inwestorów Indywidualnych, w następnych artykułach przedstawione zostanie kilka najbardziej efektywnych. Mimo szeregu podobieństw dotyczących kryteriów, według których dokonuje się oceny spółek, każda z nich charakteryzuje się specyficznym podejściem do selekcji firm, które mogą dać wysoka stopę zwrotu. Okazuje się jednak, że zarówno zasada „kup tanio, sprzedaj drogo”, jak również zasada „kup drogo, sprzedaj jeszcze drożej” mogą być w praktyce jednakowo skuteczne. Zatem każdy inwestor może znaleźć dla siebie taki system doboru spółek do portfela inwestycyjnego, który najbardziej mu odpowiada, zarówno z punktu widzenia czasu, jaki może poświęcić na analizę spółek, a przede wszystkim z punktu widzenia typu osobowości, jaki reprezentuje. Wskazówki znakomitych inwestorów i nauczycieli mogą być bardzo pomocne w tym wyborze.

Opisy poszczególnych strategii pojawią się w kolejnych artykułach.


Zobacz także:

Powiązane wpisy:

  1. Strategia inwestycyjna Benjamina Grahama Za prekursora strategii inwestowania w wartość uważa się Benjamina Grahama, który swój system stworzył kilkadziesiąt...
  2. Strategia inwestycyjna Williama O’Neila
    – CAN SLIM
    Jedną z najbardziej znanych i jednocześnie skutecznych metod inwestowania we wzrost jest system CAN SLIM...
  3. Magiczna formuła Joela Greenblatta Symulacje prowadzone przez Amerykańskie Stowarzyszenie Inwestorów Indywidualnych (AAII) pokazują, że większość strategii zorientowanych na inwestowanie...
  4. Strategia inwestycyjna Warrena Buffetta – inwestora wszechczasów Na „Liście Najbogatszych Forbesa 2010” 79 – letni Warren Buffett zajmuje trzecie miejsce z majątkiem...
  5. Strategia inwestycyjna Josepha D. Piotroskiego Joseph Piotroski, profesor Uniwersytetu w Chicago, w wyniku badań na spółkami o niskim poziomie wskaźnika...
Ten wpis został opublikowany w kategorii Start, Strategie Inwestycyjne. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *